Gdzie te znaki? Błędy w rozmieszczeniu fotoluminescencyjnych znaków ewakuacyjnych

Zle rozmieszczone znaki ewakuacyjne to prosta droga do paniki i zagubienia. W gęstym dymie, gdy zasilanie zawodzi, brak widocznego kierunku może kosztować cenne sekundy, a nawet zdrowie poszkodowanych i ratowników. Niewidoczny znak to żaden znak.

Dlaczego to zawodzi w polu?

Często problemem jest montaż znaków na zbyt dużej wysokości, niedostosowanej do warunków zadymienia. Standardowe 150 cm nad podłogą, świetnie sprawdza się w normalnych warunkach, ale w zadymionym korytarzu, gdzie widoczność spada do zaledwie 30 cm, znak staje się całkowicie niewidoczny. Podobnie, ignorowanie źródeł światła, które mają wzbudzić luminację znaku, to częsty błąd. Znak, który przez większość czasu nie jest wystawiony na światło, nie naładuje się odpowiednio i po zaniku prądu, jego świecenie będzie zbyt słabe, by wskazać drogę. Dodatkowo, zaniedbanie czyszczenia powierzchni znaków, gdzie warstwa brudu i kurzu może zredukować ich efektywność o ponad 50%, to kolejny błąd.

Rozwiązania, które robią robotę

Prawidłowe rozmieszczenie znaków fotoluminescencyjnych to podstawa. Należy stosować je na dwóch poziomach: tradycyjnym, około 150 cm od podłogi, oraz na wysokości nie większej niż 40 cm, szczególnie na drogach ewakuacyjnych, gdzie występuje ryzyko zadymienia. Te niskie znaki, wskazujące drogę niemal przy samej podłodze, pozostają widoczne nawet w gęstym dymie, gdy górne warstwy powietrza są całkowicie nieprzejrzyste. Ważne jest, aby znaki te były regularnie naświetlane – należy zadbać, by w ich pobliżu znajdowało się wystarczające oświetlenie ogólne lub awaryjne, które efektywnie je naładuje. Materiały o wysokiej luminancji, np. takie, które świecą jasno przez ponad 6 godzin, zwiększają bezpieczeństwo. Wybierając znaki, zwróć uwagę na ich klasę luminancji, aby zapewnić długotrwałe i wyraźne świecenie w ciemności.

Podsumowanie

Rozmieszczenie fotoluminescencyjnych znaków ewakuacyjnych wymaga przemyślanej strategii, a nie tylko formalnego spełnienia wymogów. Kluczowe jest zapewnienie widoczności w każdych warunkach, zwłaszcza w zadymieniu, poprzez stosowanie znaków na niskich poziomach i dbanie o ich regularne naświetlanie.